برهان گناهکار نادرست ترین برهانها است، و عذرش از توجیه هر  فریب خورده ای بی اساس تر و خوشحالی او از عدم آگاهی است.

ای انسان!! چه چیز تو را بر گناه جرات داده و دربرابر پروردگارت مغرور ساخته؟ و برنابودی خود علاقه مند کرده است؟ آیا بیماری تو را درمانی نیست و خواب زدگی تو بیداری ندارد؟ چرا آنگونه که به دیگران رحم میکنی به خود رحم نمیکنی؟

پس سستی دل را با استقامت درمان کن و خواب زدگی چشمانت را با بیداری از میان بردار و اطاعت خدا را بپذیر وبا یاد خدا انس گیر و یاد آور که تو از خدا روی گردانی و درهمان لحظه او روی به تو دارد وتو را به عفو خویش می خواند و با کرم خویش می پوشاند! در حالی که تو از خدا بریده به غیر او توجه داری! پس چه نیرومند و بزرگوار است خدا! و چه ناتوان و بی مقداری تو که بر عصیان او جرات داری، درحالی که تو را در پرتوی نعمت خود قرار داده و در سایه رحمت او آرمیده ای. نه بخشش خود را از تو گرفته و نه پرده اسرار تو را دریده است، بلکه چشم برهم زدنی ، بی احسان خدا زنده نبودی ،در حالی که یا در نعمت های او غرق بودی، یا از گناهان تو پرده پوشی شد، و یا بلا و مصیبتی را از تو دور ساخته است. پس چه فکر می کنی اگر او را اطاعت کنی؟ به خدا سوگند! اگر این رفتار میان دو نفر که در توانایی و قدرت برابر بودند وجود داشت وتو یکی از آن دو بودی تو نخستین کسی بودی که خود را بر زشتی اخلاق و نادرستی کردار محکوم می کردی.

در آن روز(قیامت) چه دلیل هایی که باطل می گردد و عذرهایی که پذیرفته نمی شود! پس در جستجوی عذری باش که پذیرفته شود و دلیلی بجوی که استوار باشد.

حضرت علی( علیه اسلام)

خطبه 223 نهج البلاغه

پ.ن : این خطبه را به دلیل طولانی بودنش بخشهاییش را گلچین کردم  

 متن کاملش را میتونید تو نهج البلاغه پیدا کنید